"Το κοινό αγαθό"

Το κοινό αγαθό, επικαλούνται οι άψογοι δημοκρατικοί σχηματισμοί. Το ίδιο αγαθό επικαλούνται και διαφημίζουν ψευδόμενα, τα ολοκληρωτικά καθεστώτα και το παρόμοιο ευαγγελίζεται ο ιδιότυπος φασισμός της εικονικής ψευδοπραγματικότητας, όπως εκφράζεται αυτή, από τα οργανωμένα οικονομικά συμφέροντα, με εργαλεία, την επικοινωνιακή σύγχυση και την εξαφάνιση της πραγματικής είδησης από τα ΜΜΕ.
ο Πλανήτης έχει μετατραπεί σε ένα τεράστιο εργαστήρι δοκιμών, κάθε είδους και μεθόδου, πλύσεως εγκεφάλων. Τα κύρια υλικά που χρησιμοποιούνται, είναι: η ευτέλεια των πληροφοριών που εκτοξεύονται , η ασημαντότητα των προσώπων που προβάλλονται και η απέραντη ανοησία που εκπέμπεται, σε βάρος της ενημέρωσης, της επιμόρφωσης και της ψυχαγωγίας των πολιτών του κόσμου, που λόγω συνθηκών, εγκλωβίζονται και πειθήνια υποχρεώνονται να δέχονται τα επιλεγμένα προϊόντα παραπληροφόρησης και κακογουστιάς.
Ζούμε σε έναν άγριο αιώνα πολιτικού εκφυλισμού και δημοκρατικής νοσηρότητας.
Στις δημοκρατίες, αν οι θεσμοί λειτουργούν ικανοποιητικά, οι λαοί έχουνε τη δυνατότητα να επιλέγουν ικανές, ή λιγότερο ικανές κυβερνήσεις. Κυβερνήσεις που εκπληρώνουν σε κάποιο βαθμό τις προσδοκίες των πολιτών, ή άλλες, που αποτυγχάνουν
Η πετυχημένη, ή αποτυχημένη εκλογή ηγεσιών, είναι μέρος του δημοκρατικού πολιτικού παιχνιδιού. Αν υπάρχουν θεσμοί ισχυροί, οι κανόνες του δημοκρατικού ελέγχου και της προστασίας της διαφάνειας στην πολιτική ζωή λειτουργούν ικανοποιητικά και λυτρωτικά.
Διαφορετικά βιώνουμε την πολιτική και κοινωνική κόλαση, που γνωρίζουμε πλέον, όλοι.
Η διαφθορά και η υποβάθμιση της πολιτικής λειτουργία κυριαρχούν και οι πολίτες μετατρέπονται σε υπηκόους των ισχυρών συμφερόντων.
Ο εκφυλισμός της πολιτικής ήρθε ακριβώς την εποχή της μεγάλης τεχνολογικής προόδου και του πολλαπλασιασμού των μέσων ενημέρωσης και πληροφόρησης Δυστυχώς, με ευθύνη των πολιτικών ηγεσιών, οι πολίτες γίνονται ενεργούμενα κάποιων ισχυρών συμφερόντων, γιατί τα ΜΜΕ στα χέρια
 των επιχειρηματιών παίζουνε το ρόλο των πολιορκητικών κριών, που συν τρίβουν κάθε ίχνος αντίστασης της πολιτικής εξουσίας. Ένα από τα θλιβερά αποτελέσματα αυτής της κατάπτωσης είναι και η οικονομική κρίση που αφανίζει αυτόν τον τόπο. Για χρόνια ολόκληρα ενώ ο εθνικός "Τιτανικός" βυθιζόταν, αυτοί με την παραπληροφόρηση και τις μαγικές αλλά πλαστές εικόνες ευημερίας άφηναν το λαό να χορεύει ανύποπτος στα σαλόνια του "πλοίου", μέχρι που πραγματοποιήθηκε το ναυάγιο μας.
Απόσπασμα από το πολιτικό δοκίμιο ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΠΡΑΝΟΥ:: "Η ΧΑΜΕΝΗ ΤΙΜΗ ΤΗΣ ΠΟΛΊΤΙΚΗΣ"

"Οι μαγικές εικόνες...έσβησαν"

Η τεράστια φούσκα της εικονικής, οικονομικής, κοινωνικής και κυρίως, πολιτικής μας πραγματικότητας, έσκασε με πάταγο. Άλλη μια εθνική απογοήτευση. Η Ελλάδα και πάλι στο γνωστό, αλλά ξεχασμένο ρόλο, του "ζήτουλα," του φτωχού και του άσωτου εταίρου της Ευρώπης, που ζητάει με όση αξιοπρέπεια μπορεί να επιστρατεύσει, την πολιτική στήριξη των άλλων εταίρων. Διεκδικεί την εταιρική υποστήριξη για να μη γίνει βορά των κερδοσκόπων, των τοκογλύφων, που είναι οι ίδιες, οι ευρωπαϊκές τράπεζες. Εκείνη η ευρωπαϊκή ιδέα και το πνεύμα αλληλεγγύης τι έγιναν; Μα δεν υπήρξαν ποτέ. Μια μαγική εικόνα ήταν κ' αυτές. Αυτή η κρίση μπορεί να γίνει αιτία για αυτογνωσία; Ο λαός αυτές τις μέρες έχει αποδειχθεί ώριμος και απαιτεί από το σύνολο του πολιτικού κόσμου, υπευθυνότητα και δίκαια μέτρα. Οι  Πελατειακές σχέσεις, η διαφθορά της δημόσιας  και πολιτικής ζωής, οδήγησαν στην απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας. Υπάλληλοι των τοκογλύφων-δανειστών μας, η περίφημη τρόικα" έχει τον πρώτο λόγο και επιβάλει τους όρους της σχετικά με τα μέτρα που κάνουν τους Έλληνες φτωχότερους χωρίς να θίγονται οι ισχυροί. Για να βγούμε απ' το αδιέξοδο και κυρίως για να αποκατασταθεί ένα στοιχειώδες αίσθημα δικαίου, πρέπει  οι πολλά έχοντες και πλούτο ασύλληπτο κατέχοντες, να πληρώσουν αυτά που τους αναλογούν. Η πολιτικοκοινωνική ισορροπία θα ενισχυθεί, μόνο αν ο απλός πολίτης νιώσει πως δεν θα είναι μόνο αυτός, για άλλη μια φορά, το υποζύγιο στον ανήφορο των θυσιών.

ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ

Η σύγχρονη μορφή της οικονομικοπολιτικής εξουσίας, είναι η τεχνολογική παγκοσμιοποιη
μένη δημοκρατία. Αυτή αποτελεί μια ενότητα ανάμεσα στις οικονομικές και πολιτικές πλευρές της φιλελεύθερης δημοκρατίας.Εξετάζοντας το θέμα με καθαρά ρεαλιστική ματιά, χωρίς τις "καντρίλιες" των κατασκευασμένων επιχειρημάτων, διαπιστώνουμε την επικράτη
ση μεγάλων οργανωμένων οικονομικών συνόλων, που έχουν σαν αποτέλεσμα τη γένεση μιας σύγχρονης ολιγαρχίας. Η αλματώδης πρόοδος της τεχνολογίας, οδηγεί στη δημιουργία γιγαντιαίων επιχειρήσεων πολυεθνικής μορφής. Σαν αποτέλεσμα, έχουμε τη δημιουργία μεγάλων κομμάτων, όχι όμως πολιτών, αλλά μαζών, χωρίς καθορισμένη ιδεολογία και αρχές, καθώς και σε ισχυρά κατευθυνόμενα συνδικάτα. Με αυτά τα εργαλεία η σύγχρονη ολιγαρχία κατορθώνει να καθιστά το κράτος όργανό της, πολύ περισσότερο από ποτέ.
Η σύγχρονη οικονομική ολιγαρχία κυριαρχεί πάνω στους πολιτικούς, τους διοικητικούς λειτουργούς και στους τοπικούς άρχοντες. Ταυτόχρονα ελέγχει τις λαικές μάζες με την προβολή της εικονικής πραγματικότητα που εκπέμπουν τα ελεγχόμενα ΜΜΕ. Τα ατελείωτα λουτρά ηλιθιότητα και χυδαιότητας που εκπέμπουν τα μέσα αποτελούν το ασφαλέστερο μέσο αποπροσανατολισμού και χειραγώγησης των "πολιτών", που ήδη τους έχουν μετατρέ
ψει, σε απονευρωμένους και άβουλους υπηκόους τους.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ;

Με αφορμή την εξαγγελία των αλλαγών και της μεταρρύθμισης στο χώρο της Τοπικής Αυτο
διοίκησης, πιστεύω πως πρέπει να γίνει, πριν από την τελική λήψη των κυβερνητικών αποφάσεων, μια εμπεριστατωμένη συζήτηση και κατάθεση απόψεων. Ο κρίσημος για τη δημοκρατική λειτουργία και την εξυπηρέτηση του πολίτη σε τοπικό επίπεδο, θεσμός της Τ.Α, στον τόπο μας, σε πολλές περιπτώσεις, βρίσκεται υποβαθμισμένος και βουτηγμένος κυριολεκτικά στο τέλμα της διαφθοράς. Υπάρχουν βεβαια και ελάχιστες εξαιρέσες. Αυτές όμως, μας δίνουν τη δυνατότητα να διαπιστώσουμε με συγκριτικά στοιχεία το μέγεθος το προβλήματος.
Από τη σελίδα αυτή θα πούμε και θα ακούσουμε απόψεις. Θα καταθέσουμε αυτά που η εμπειρία μας στο χώρο της Αυτοδιοίκησης μα δίδαξε.
Εν αναμονή λοιπόν του σχεδίου για τον Καποδίστρια 2. Ίσως αυτή η μεταρρύθμιση να είναι η τελευταία ευκαιρία για να αποκτήσουμε πραγματική και αντάξια της αποστολής της, Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Καλή χρονιά

Ποιά είναι η δύναμη μιας ευχής;
Όση και η δύναμη μιας αγκαλιάς που επιχειρεί να ξορκίσει την αβεβαιότητα.
Οι φαντασιώσεις μας αποτελούν τη μεγάλη πλάνη, αλλά και τη σανίδα σωτηρίας απο τη
σκληρή πραγματικότητα, που μας φορτώνει η καθημερινότητα.
Πιστεύω πως αυτοί που παλεύουν με το πληκτρολόγιο, επιχειρώντας να επικοινωνήσουν, είναι τα κωμικοτραγικά πρόσωπα σε μια παράσταση, ιλαροτραγωδίας. Αντέχουν όμως,.. αντέχουν, ευτυχώς
Καλή χρονιά σε όλους και καλές.. παραστάσεις.

Η ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ 1922-1945 [Απόσπασμα 2]

Οι πρόσφυγες τριγύρω, με τα μάτια θολά, έσερναν ανήμποροι κι απελπισμένοι τα πόδια τους σε μια πορεία χωρίς προορισμό, χωρίς ελπίδα. Προσπαθούσαν να επιζήσουν, χωρίς τροφή, ακόμα και χωρίς νερό. Μια νέα γυναίκα, χλωμή και κιτρινισμένη από τις κακουχίες, κρατούσε ένα αγοράκι από το χέρι και φώναζε με όση δύναμη της είχε απομείνει:
-Εδώ που ήρθαμε κυνηγημένοι για να γλυτώσουμε απ' το μαχαίρι του Τούρκου, αντί για τη σωτηρία βρήκαμε τα χειρότερα..Ναι τα χειρότερα. Το μαχαίρι, σου παίρνει τη ζωή, μια κ' έξω. Εδώ, στην αγκαλιά της "μάνας" Ελλάδας σε πεθαίνει αργά και βασανιστικά η πείνα, η δίψα και η καταφρόνια των ντόπιων αδερφών μας. Ήρθαμε για να σωθούμε στη μάνα μας, στην Ελλάδα και συναντήσαμε μια χώρα εχθρική, σαν κακιά μητριά.
Χτύπησα πολλές πόρτες. Καμιά δεν άνοιξε. Κανένας δεν δέχτηκε ν' ακούσει τα παρακάλια μου. Μόνο σε μια πόρτα άκουσα μια φωνή, από μέσα, να με ρωτάει:"Τι θέλω;" Της ζήτησα λίγο νερό για το μικρό μου. Αυτή η "αδερφή" μου, η νησιώτισσα, μου ζήτησε παράδες. Παράδες για λίγο νερό του θεού. Χίλιες φορές χειρότεροι κι απ' τους εχθρούς μας, είναι ορισμένοι Χριστιανοί. Ξένους τουρκόσπορους , μας λενε. Μας αποφεύγουν σαν να είμαστε λεπροί. Πεθαίνουμε στους δρόμους και δεν υπάρχει άνθρωπος, δεν υπάρχει κανένας για να κάνει κάτι. Ας δώσει ο Θεός να πληρώσουν οι υπαίτιοι. Που να σαπίσουν, Παναγία μου.
Ένας νέος άντρας με μάτια κατακόκκινα απ' το κλάμα, παραπατώντας σκόνταψε απάνω στο Γιάννη. Στην προσπάθεια του να κρατηθεί, γαντζώθηκε απάνω του και κλαίγοντας με λυγμούς, ψιθύριζε:
-Το βράδυ κοιμηθήκαμε νοικοκυραίοι και το πρωί ξυπνήσαμε πρόσφυγες, ξεσπιτωμένοι, άστεγοι, πεινασμένοι, κατεστραμμένοι. Γίναμε ζητιάνοι, ζήτουλες για ένα κομμάτι ψωμί, για ένα κύπελο νερό. Πιο πολύ με πονάει η περιφρόνηση των ντόπιων. Υπάρχουν βέβαια και οι εξαιρέσεις, μόνο που είναι λίγες και η δυστυχία μας, αμέτρητη....

Από το ιστορικό μυθιστόρημα του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΠΡΆΝΟΥ, "Η ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ 1922-1945"

Η ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ 1922-1945

..Ενας νέος άνδρας, με μάτια κατακόκκινα από το κλάμα, παραπατώντας σκόνταψε απάνω στο Γιάννη. Στην προσπάθεια του να κρατηθεί, γαντζώθηκε στον ώμο του και κλαίγοντας με λυγμούς, ψιθύριζε:
-Το βράδυ κοιμηθήκαμε νοικοκυραίοι και το πρωί ξυπνήσαμε πρόσφυγες, ξεσπιτωμένοι, άστεγοι, πεινασμένοι και κατεστραμμένοι. Γίναμε ζητιάνοι, ζήτουλες για ένα κομμάτι ψωμί, για ένα κύπελλο νερό. Πιο πολύ με πονάει η περιφρόνηση των ντόπιων. Υπάρχουν βέβαια και οι εξαιρέσεις. αλλά μόνο που είναι λίγες και η δυστυχία μας μεγάλη, αμέτρητη.
Τι να σου κάνουν μερικοί πονετικοί και καλόκαρδοι άνθρωποι; Φτωχοί κ' αυτοί. Όμως κάποιοι απ' αυτούς, μοιράζουνε τη λιγοστή μπουκιά τους, μαζί μας Η αλήθεια να λέγε
ται. Σε τέτοιες καταστροφές αναζητάς τον άνθρωπο και δύσκολα τον βρίσκεις.
Οι περισσότεροι πρόσφυγες παρέμεναν βουβοί, χαμένοι, με τα μάτια βουρκωμένα.
Πανιασμένα πρόσωπα καισώματα που με τη στάση τους έμοιαζαν να έχουν χάσει τη δυνατότη
τα για κάθε ενέργεια. Σαν ανθρώπινες μαριονέτες που τους είχε κοπεί ο σπάγκος που τους έδινε κίνηση. Κάποιες στιγμές μόνο, κάποια χέρια υψώνονταν σε στάση ικεσίας και προσμονής.
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ από το ιστορικό μυθιστόρημα του Γιώργου Καπράνου :"Η ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ 1922-1945 Από το Διωγμό στην Κατοχή"