Ο Νιοράντες [Απόσπασμα 6]

...Πολλοί άνθρωποι δηλώνουν σε κάθε περίπτωση, πως δεν θέλουν να θυμούνται τίποτα από τα περασμένα. Ακόμα και στα παιδιά τους βάζουνε ένα περιτύλιγμα ασφαλείας και τα απομονώνουνε από τις δυσάρεστες γνώσεις του παρελθόντος.  Υπάρχει η τάση, για να μη πω η υστερία, που μας ωθεί να κοιτάμε μόνο μπροστά. Αυτό πράγματι είναι καλό, δεν υπάρχει αμφιβολία. Φτάνει όμως μόνο αυτό; Οι αρχαίοι Ρωμαίοι μας δίνουν την απάντηση με τη θεοποίηση του Ιανού. Ο Ιανός είχε δύο πρόαωπα. Το ένα κοιτούσε μπροστά και το άλλο πίσω. Στο μέλλον και στο παρελθόν. Καλεί τους ανθρώπους να ατενίζουν προς το μέλλον, αλλά να κοιτάνε και προς το παρελθόν, γιατί έτσι θα γίνονται σοφοί και θα εξασφαλίζουνε καλή μελλοντική πορεία.
Βασικό εργαλείο, για τις ματιές μας στο παρελθόν, είναι η μνήμη. Πόσο αξιόπιστη όμως μπορεί να είναι όταν περάσουνε τα χρόνια; Κρατάει κάποια γεγονότα και αφήνει να χαθούν κάποια άλλα. Αποσπασματικές καταγραφές κάνει και φωτίζει μεμονωμένα γεγονότα και πρόσωπα. Μοιάζει με ένα περιστρεφόμενο προβολέα, που τη μια στιγμή, φωτίζει ένα φράκτη, έναν άνθρωπο, μια καμπάνα, ένα κλάμα παιδιού και όλα τα άλλα, τα αφήνει στο σκοτάδι. Αυτά καλόπιστα τα συμπληρώνεις με τη φαντασία και τις εικασίες. Όπως όμως κ'αν έχει το πράγμα, οι αναμνήσεις πρέπει να γίνονται κοινό κτήμα. Είναι μέρος της εμπειρίας, που σχηματίζει ο καθένας από μας στη ζωή και περιουσιακό στοιχείο της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, μιας κληρονομιάς, που ανήκει σε όλους μας.
ΑΠΟ ΤΗ ΝΟΥΒΕΛΑ "Ο ΝΙΟΡΑΝΤΕΣ", του Γιώργου Καπράνου.

ΟΤΑΝ ΒΡΕΧΕΙ ΝΑ ΚΟΙΤΑΣ ΨΗΛΑ

....Ο Ισίδωρος ζήτησε να προσθέσει και τη δική του άποψη.
-Μια και άκουσα, για σαλταρισμένους οικολόγους, νόμισα πως άκουσα το όνομά μου.
Γελάσανε όλοι κ' αυτός συνέχισε.

-Μέχρι στιγμής, οι πολιτικές ηγεσίες, δεν έχουνε υποστεί καμιά συνέπεια και δεν τους έχει καταλογισθεί κανένα κόστος για την παθητική στάση τους απέναντι στον όλεθρο που φτάνει.

Σε λίγα χρόνια θα βρεθούνε μπροστά στα αδιέξοδα, που δεν θα αντιμετωπίζονται με ρητορικά σχήματα, όψιμο ενδιαφέρον και λεκτικά πυροτεχνήματα. Θέλω στο σημείο αυτό να απομακρυνθώ από γενικότητες και να αναφέρω κάποια συγκεκριμένα στοιχεία για την κατάσταση που επικρατεί στον πλανήτη. Δεν είναι αυθαίρετα στοιχεία, αλλά επίσημα, του ΟΗΕ. Κάποιος είπε πριν, πως για το μόνο πράγμα που είναι χρήσιμος αυτός ο παγκόσμιος οργανισμός, είναι οι στατιστικές του αναλύσεις και οι έρευνες των προβλημάτων. Δύναμη και αρμοδιότητες για την επίλυση τους δεν έχει. Μελαγχολικά ανίσχυρος παρακολουθεί και στηρίζει κατ' ανάγκη τις βουλές των ισχυρών. Ας χρησιμοποιήσουμε λοιπόν τα στοιχεία του. Πρώτο πρόβλημα, είναι το δημογραφικό Η Γη σήμερα, έχει έξη δισεκατομμύρια¨"επιβάτες". Σε λιγότερο από πενήντα χρόνια, το 2054, ο πληθυσμός αυτός θα ξεπεράσει τα εννέα δισεκατομμύρια ανθρώπινες υπάρξεις. Το μεγαλύτερο ποσοστό αυτής της πληθυσμιακής έκρηξης, θα σημειωθεί, στις χώρες εκείνες που υπάρχει το μεγαλύτερο πρόβλημα υπερπληθυσμού και φτώχειας. Στις ανεπτυγμένες χώρες η αύξηση θα είναι ομαλή και σε ορισμένες απ' αυτές, θα έχουμε και αρνητικά μεγέθη. Στη χώρα μας π.χ., θα είμαστε ένα εκατομμύριο κάτοικοι, λιγότεροι. Αυτό είναι το δικό μας τεράστιο θέμα, που αφορά άλλη συζήτηση. Επανέρχομαι λοιπόν στο δημογραφικό του πρόβλημα του πλανήτη. Κάθε πληθυσμιακή έκρηξη έχει και ένα τραγικό αποτέλεσμα. Πολλαπλασιάζει τη φτώχεια και τις ανισότητες. Σήμερα, σύμφωνα με την επίσημη έρευνα, 427 κάτοικοι του του "θαυμάσιου" κόσμου μας, έχουνε ετήσιο εισόδημα τόσο, όσο εισόδημα έχουνε δυόμισι δισεκατομμύρια άνθρωποι, παιδιά δηλαδή, ενός κατώτερου θεού.......
Απόσπασμα από το μυθιστόρημα του Γιώργου Καπράνου: ΟΤΑΝ ΒΡΕΧΕΙ ΝΑ ΚΟΙΤΑΣ ΨΗΛΑ

ΟΙ G8...ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΑΣ

Επιστρέφοντας από μια δίμηνη σιωπή, αισθάνομαι την ανάγκη, ως πολίτης του κόσμου, να ευχαριστήσω συγκινημένος τους G8. Τους ηγέτες των ισχυρότερων χωρών που διαφεντεύουν τον πλανήτη. Συνεδριάζουν αποκλεισμένοι και απομονωμένοι προκειμένου να επιλύσουν τα προβλήματα των φτωχών. Κουράζονται και σπάνε τις πολύτιμες κεφαλές τους προασπαθών
τας να λύσουν το μεγάλο πρόβλημα. Είναι θλιβερό που οι λαοί δεν τους πιστεύουν. Κάνουν τα πάντα για τους φτωχούς και τους πεινασμένους. Ακόμη και 7 ηγέτες Αφρικανικών χωρών κάλεσαν στη διάσκεψή τους. Έτσι για να μάθουνε από πρώτο χέρι προβλήματα της μαύρης Ηπείρου και για να δώσουν και μια γραφικότητα στη σπουδαία σύναξή τους.

Σύμφωνα με απόφαση της "Νέας Διακυβέρνησης", όλοι οι Έλληνες καταναλωτές, πρέπει να περάσουνε απο ΚΤΕΟ. Θα προηγηθούν οι μεγάλοι καταναλωτές με κορυφαίο τον αρμόδιο υπουργό κ. Φώλια, όστις ομολόγησε την προθυμία του για κατάποση μεγάλων ποσοτήτων ηλιελαίου.... Ο καθένας με τα γούστα του.

ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ, ΟΙ ΡΥΠΟΙ ΚΑΙ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ

Ο Παγκόσμιος στατιστικολόγος και ληξίαρχος καταστροφών του πλανήτη, ο ΟΗΕ, επιτέλους σήκωσε τα μάτια του από τις στατιστικές του και αποφάσισε να τιμωρήσει κάποιον παραβάτη. Η μακροχρόνια εμπειρία του τον έχει διδάξει τρόπους ώστε, να μη τα βάζει με τους μεγάλους δράστες, αλλά με τους μικρούς. Στην προκειμένη περίπτωση δεν τα έβαλε μ' αυτούς που απροκάλυπτα γράφουν στα παλιά τους παπούτσια τη συμφωνά του Κιότο, αλλά με την Ελλάδα, που δεν έχει αξιόπιστους μηχανισμούς για την παρακολούθηση των εκπομπών των ρυπογόνων αερίων. Η ποινή της τρίμηνης αποβολής από τους μηχανισμούς του Πρωτοκόλλου του Κιότο θα συμπληρωθεί και με παραπομπή της χώρας μας στο Ευρωπαικό δικαστήριο.

Θεωρώ ότι σωστή και δίκαιη είναι η τιμωρία. Αλλά νομίζω, πως από αλλού θα έπρεπε να αρχίζουν οι τιμωρίες. ΗΠΑ, ΚΙΝΑ, ΙΝΔΙΑ και άλλοι, είναι οι μεγάλες ρυπογόνες χώρες. Αυτοί ρυπαίνουν, εμείς δεν μετράμε. Ας ευχηθούμε λοιπόν η δική μας αρνητική πρωτιά, να ανοίξει το δρόμο για τη σωστή αντιμετώπιση του κινδύνου της ζωής του πλανήτη και της σωτηρίας του περιβάλλοντος. Όσο για μας εδώ, όπως πάντα δίνουμε ρεσιτάλ υποκρισίας και στην πράξη, μπερδεύουμε το σέλινο με ...την πανσέληνο.

"Σιγά μη στάξει η ουρά του μέσα"

* Ψηφίζω πολιτικάντηδες και όχι πολιτικούς. Με ψηφοδέλτια που έχουνε καταρτίσει οι κομματικές ηγεσίες... και οι μηχανισμοί, χωρίς εμένα.

*Ρίχνω στην κάλπη το ψηφοδέλτιο που έχουνε σταυρώσει κάποιοι άλλοι, αντί για μένα.

*Δέχομαι να με υποτιμούν σε κάθε πτυχή της δημόσιας ζωής μου και δεν αντιδρώ.

*Δέχομαι να με ληστεύουν οι άλλοι και το ίδιο προσπαθώ να κάνω κ' εγώ σ' αυτούς.

*Παρακολουθώ αποχαυνωμένος τα σκουπίδια του τηλεοπτικού ηλεκτρονικού σκουπιδοτενεκέ, που  που μου σερβίρουν, χωρίς να αντιδρώ.

*Χειροκροτώ με πάθος την κατάκτηση των απατεωνίστικων Ολυμπιακών επιδόσεων, ενώ ξέρω πολύ καλά πως οι νίκες είναι σε μεγάλο βαθμό προϊόντα ντόπας.

*Θα δεχτώ να μου βγάλουν τρία δόντια χωρίς αναισθητικό, παρά να διαβάσω ένα βιβλίο.

*Κτίζω παράνομα.

*Καταστρέφω το περιβάλλον με σαδιστική μανία, σαν να είμαι ο τελευταίος κάτοικος του πλανήτη.

*Ενεργώ πάντα υπογείως και αδιαφανώς.

*Αναζητώ πάντα το μαγικό "κονέ" που θα με οδηγήσει στην επιτυχία.

Τα δέχομαι και τα κάνω όλα αυτά, αλλά όλα κ' όλα: ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΈΠΩ ΣΕ ΚΑΝΈΝΑΝ ΝΑ ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΉΣΕΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΟΥ
Απόσπασμα από το πολιτικό δοκίμιο του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΠΡΑΝΟΥ: "Η ΧΑΜΕΝΗ ΤΙΜΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ" 

"Αχ, αυτοί.." οι απρόσεκτοι Κινέζοι"

Αυτό που συμβαίνει αυτές τις μέρες δεν έχει προηγούμενο. Κάθε φορά νομίζει ο ευτυχισμένος κάτοικος της χώρας στην οποία ανθεί η φαιδρά πορτοκαλαία, πως έχουμε φτάσει στο τελευταίο σκαλοπάτι του κακού και όμως, αυτή η σκάλα δεν έχει τέλος. Ο κατήφορος είναι ατέρμων. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες στη σύγχρονη εποχή, δεν έχουνε καμιά απολύτως σχέση με το Ολυμπιακό πνεύμα. Τα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα, οι διαπλοκές και ο κυνισμός για διάκριση, έχουνε βεβηλώσει τα αγνά αθλητικά ιδεώδη. Μαιμουδίζουμε παριστάνοντας τους έκπληκτους. Οι αρμόδιοι θα μας δηλώσουν για άλλη μία φορά πως "πέφτουν απ' τα σύννεφα".

Κανείς δεν ξέρει τίποτα. Απλώς έγινε ένα λάθος. Αυτή τη φορά, Κινέζικης προέλευσης.